Hoera! 5 jaar Amanda Schrijft

Jawel, ik heb de Valley of Death overleefd. De helft van de eenmanszaken stopt er na vijf jaar alweer mee, al dan niet noodgedwongen. Amanda Schrijft gaat gewoon door, en staat er goed voor! Alle reden voor een feestje op mijn kantoor De Klompenfabriek, waar ik al die vijf jaren veel inspiratie heb opgedaan. Wat waren mijn persoonlijke hoogtepunten uit vijf jaar ondernemen?


Als zzp'er heb je geen personeel of aandeelhouders om je resultaten mee te delen. Wel heb ik na mijn eerste bedrijfsjaar in Excel wel eens een grafiekje gemaakt met een mooie stijgende lijn in mijn omzet. Die heb ik toen trots uitgeprint, op de deur gehangen en aan mijn enige en grootste aandeelhouder (mijn echtgenoot) gepresenteerd. Die natuurlijk apetrots was.

Afgelopen 6 februari heb ik het toch wat groter aangepakt. Ik heb mijn kantoorgenoten en enkele bevriende vakgenoten uitgenodigd voor een borrel en zelfs een speech gehouden. Hier wat highlights uit mijn verhaal.

 

Mijn allereerste factuur ooit was voor twee artikelen in opdracht van het Havenbedrijf Rotterdam, over de Haven Innovatie Monitor. Volgens mij is er nooit wat mee gedaan, maar was het een vriendelijk gebaar om een startende ondernemer op weg te helpen.  In totaal heb ik in die vijf jaar 34 verschillende opdrachtgevers gehad. Drie ervan bestaan inmiddels niet meer. De Ingenieur is mijn meest stabiele opdrachtgever; ik werk er al vanaf het begin voor, en doe er nog steeds veel voor. Ook voor TNO werk ik al sinds het begin. Vijf hoogtepunten uit mijn vijfjarige onderneming:

 

1. Gaafste ervaring

In de lente van 2013 mocht ik een kijkje nemen bij een van de grootste wetenschappelijke projecten op aarde: de bouw van kernfusiereactor ITER in Zuid-Frankrijk. We verbleven in mijn lievelingsstad Aix-en-Provence. De perfecte mix van business & pleasure. Het leidde tot mijn debuut in het Financieele Dagblad.

Lees het artikel...

 

2. Hoogste impact

Tot tweemaal toe werd ik gevraagd voor een radio-uitzending naar aanleiding van dit artikel over medische technologie. Op BNR Nieuwsradio wilde ik wel wat vertellen, voor de andere aanvraag heb ik doorverwezen naar Maurice van den Bosch, hoogleraar in het UMC Utrecht, die een bijzonder goed verhaal te vertellen had over de opmars van bedrijven in de behandelkamer.

Lees het artikel...

 

3. Vrolijkste verhaal

Hoewel het Brabantse levenslied niet per se mijn hartje sneller doet kloppen, was een bezoek aan het Groots met een zachte G-concert van Guus Meeuwis in het PSV-station toch wel een hoogtepunt. Ik maakte een artikel over podiumbouwer Stageco en dat kon natuurlijk niet zonder de couleur locale van een werkbezoek.

Lees het artikel...

 

4. Leukste interviewkandidaat

Via Skype interviewde ik de Amerikaanse schrijver Douglas Rushkoff, over zijn boek Program or be programmed. De wereld functioneert als een besturingssysteem waarin we worden voorgeprogrammeerd door internetdiensten. Hij roept mensen op tot een cyberpunkrevolutie waarin we de regie zelf in handen nemen. Facebook en Google ziet hij als tijdelijke diensten, die snel weer vervangen worden door nieuwe diensten. Daar lijkt het voorlopig niet op, overigens. Het interview leidde tot een artikel in Flux (magazine van het Rathenau Instituut) en op de website van Bright.

Lees het artikel in Flux en op Bright.nl...

 

5. Grootste opdracht

Mijn eerste kennismaking bij De Ingenieur leidde gelijk tot een monsterklus: het organiseren van een prijsvraag voor het duurzaamste gebouw van Nederland. Ik maakte zeven reportages over de kandidaat-gebouwen. Het radioprogramma Vroege Vogels deed ook mee met de wedstrijd. Op een prille zondagochtend mocht ik de uitzending bijwonen bij het winnende gebouw: de gerenoveerde watertoren in Bussum.

Lees de artikelen...

 

Daarnaast zit ik ook al vijf jaar in de Klompenfabriek. Daar is de sfeer flink veranderd: eerst zaten er enkele grote bedrijven die niet zo betrokken waren bij de rest van de huurders. Nu is de Klompenfabriek en echte open zzp-werkplek en is er meer samenhang, gezelligheid en zelfs samenwerking. Daar ben ik erg blij mee, want ondernemen kan heel eenzaam zijn. Ook mijn actieve lidmaatschap van de Vereniging van Wetenschapsjournalisten is een verrijking. Zo is het toch net alsof je collega's hebt. Maar gelukkig blijft het voor mij bij die ene aandeelhouder, en die is eigenlijk altijd tevreden.